Ukryty koszt wyboru niewłaściwego metalu
Olej spożywczy nie jest chemicznie agresywny w takim stopniu jak mocne kwasy, ale powoduje inny rodzaj problemu. Warstwy oleju zatrzymują wilgoć na powierzchniach metalowych, a ta uwięziona wilgoć przyspiesza korozję w miejscach, które w przeciwnym razie pozostawałyby suche. Części stalowe węglowe na linii napełniania olejem ostatecznie ulegają rdzewieniu, a gdy korozja się rozpocznie, zanieczyszcza produkt oraz skraca żywotność uszczelek i łożysk w pobliżu. Koszt wymiany zardzewiałej wspornika lub zaworu ze skorodowaną obudową często wydaje się niewielki na papierze – dopóki nie doda się do niego strat wynikających z przestoju i odrzucenia partii produktu. Stal nierdzewna praktycznie całkowicie unika tego typu awarii w normalnych warunkach eksploatacji w przemyśle olejów spożywczych. Powodem nie jest jedynie odporność na korozję. Ma to także związek z łatwością czyszczenia oraz stabilnością powierzchni po tysiącach cykli mycia.
Jak rzeczywiście różnią się od siebie gatunki stali nierdzewnej w użytkowaniu w przemyśle olejów spożywczych
Nie wszystka stal nierdzewna jest taka sama. Stal stopowa klasy 304 to podstawowy materiał stosowany na powierzchniach z którymi styka się żywność, w tym zbiorniki, rurociągi i dysze napełniające. Wytrzymuje typowe oddziaływanie olejów roślinnych, łagodnych środków czyszczących oraz wody bez znaczącej korozji. Stal stopowa klasy 316 zawiera molibden, który poprawia odporność na chlorki oraz pewne warunki kwasowe. W linii do napełniania oleju stal 316 uzasadnia wyższy koszt, gdy produkt zawiera sól, ocet lub agresywne związki smakowe albo gdy w zakładzie stosowane są środki czyszczące zawierające chlor. Stal nierdzewna typu 430 pojawia się czasem w tańszych urządzeniach, ale nie zapewnia takiej odporności na korozję jak stal 304 i jest trudniejsza w utrzymaniu w czystości. Najlepszy wybór zależy od rzeczywistej matrycy produktu oraz zastosowanego cyklu czyszczenia, a nie tylko od różnicy cenowej za kilogram.
Plama rdzy, która sparaliżowała salę pakowania
Fabryka butelek oleju sojowego w Azji Południowej miała powtarzający się problem z zanieczyszczeniem, który przez tygodnie pozostawał nierozwiązany. W gotowych butelkach pojawiały się małe ciemne plamki, a zespół ds. jakości początkowo winił system filtracji. Po wymianie wkładów filtrujących i sprawdzeniu uszczelek napełniacza plamki nadal się pojawiały. Dopiero szczegółowa inspekcja pomieszczenia napełniania ujawniła źródło problemu. Podpora pod odpływem napełniacza, wykonana ze stalowego węglowego malowanego, miała pęknięcie w warstwie farby. Mgła olejowa osadziła się na odsłoniętym metalu, a powstałe płatki rdzy były odbijane przez drgania i wpadały do otwartych butelek. Rozwiązaniem okazała się podpora ze stali nierdzewnej o gładkiej, niemalowanej powierzchni. Zanieczyszczenia ustąpiły natychmiast. Ten przypadek pokazuje, dlaczego każdy element linii napełniania oleju – nawet te, które wprost nie stykają się z produktem – musi być wykonany z materiału, który nie może oddzielać zanieczyszczeń do środowiska napełniania.
Porównanie materiałów kluczowych elementów linii napełniania oleju
Poniższa tabela porównuje materiały najczęściej stosowane w urządzeniach do napełniania olejów spożywczych. Opiera się na praktycznym doświadczeniu zdobytym w różnych środowiskach produkcyjnych, a nie na testach laboratoryjnych.
|
Materiał |
Odporność na korozję w warunkach eksploatacji olejów |
Możliwość czyszczenia |
Koszt względny |
Typowe zastosowanie na linii napełniania olejów |
|
Stal węglowa z powłoką malarską |
Słaba po uszkodzeniu powłoki malarskiej |
Niski |
Niski |
Ramy, uchwyty, podpory niebędące w kontakcie z produktem |
|
nierdzewna stal 304 |
Dobra dla większości olejów spożywczych |
Wysoki |
Średnie |
Rurociągi produkcyjne, dysze, zbiorniki, tacki odpływowe |
|
stal nierdzewna 316 |
Doskonała dla produktów zawierających sole lub kwasy |
Wysoki |
Wyższy |
Głowice napełniające, korpusy zaworów, obszary narażone na działanie chlorków |
|
430 Nierdzewna Stal |
Umiarkowany |
Średnie |
Niższy |
Niektóre pokrywy i panele |
|
Plastików przeznaczonych dla przemysłu spożywczego |
Dobrze, jeśli jest zgodny z olejem |
Średnie |
Niski |
Kapsułki do nakrętek, prowadnice, niektóre uszczelki |
Główny punkt jest prosty. Należy wyeliminować wszystko, co może powodować rdzę lub odpryskujące cząstki w strefie napełniania, nawet jeśli nie jest to powierzchnia bezpośrednio stykająca się z produktem.
Czyszczenie, korozja i długotrwała stabilność
Stal nierdzewna dobrze znosi częste czyszczenie, ale tylko wtedy, gdy chemia środków czyszczących odpowiada jej gatunkowi. Środki żrące w wysokim stężeniu mogą z czasem powodować powstawanie wgłębień na stali nierdzewnej, zwłaszcza przy wysokiej temperaturze i wielokrotnym narażeniu. Środki chlorowane stanowią znane zagrożenie dla stali 304, a nawet dla stali 316 w niektórych warunkach. Obecne wymagania Administracji Żywności i Leków (FDA) dotyczące dobrej praktyki produkcyjnej (cGMP) zawarte w rozdziale 21 CFR część 117 stwierdzają, że powierzchnie kontaktujące się z żywnością muszą być odporno na korozję i nadawać się do czyszczenia. Stal nierdzewna spełnia te wymagania, o ile została prawidłowo dobrane i utrzymywana. Dla linia napełniania olejem , praktyczna wskazówka brzmi: wybierać stal nierdzewną 304 lub 316 dla wszystkich elementów w strefie produktu oraz unikać malowanego metalu lub niepokrytej stali węglowej w pobliżu punktu napełniania.
Na co zwracać uwagę przy wykonywaniu elementów ze stali nierdzewnej
Wybór materiału to tylko połowa historii. Tak samo ważne jest, w jaki sposób stal nierdzewna jest spawana, polerowana i wykańczana. Nierównie wykonane spoiny tworzą szczeliny, w których gromadzą się olej i wilgoć, przekształcając materiał odporny na korozję w ukrytą pułapkę. Gładka powierzchnia, zazwyczaj o chropowatości Ra 32 lub lepszej dla powierzchni stykających się z żywnością, przyspiesza czyszczenie i zmniejsza liczbę miejsc, w których mogą się tworzyć biofilmy. BIEVO projektuje i wytwarza sprzęt do linii napełniania oleju z uwzględnieniem tych praktycznych wymagań. Powierzchnia warsztatu produkcyjnego firmy przekracza 7000 metrów kwadratowych i obejmuje własne możliwości wytwarzania, umożliwiające ścisłą kontrolę jakości wykończenia powierzchni oraz spoin. Dla producentów jadalnych olejów taka dyscyplina produkcyjna oznacza mniej niespodzianek po instalacji oraz linię, która pozostaje czystsza przy mniejszym nakładzie ręcznego wysiłku przez wiele lat eksploatacji.
Spis treści
- Ukryty koszt wyboru niewłaściwego metalu
- Jak rzeczywiście różnią się od siebie gatunki stali nierdzewnej w użytkowaniu w przemyśle olejów spożywczych
- Plama rdzy, która sparaliżowała salę pakowania
- Porównanie materiałów kluczowych elementów linii napełniania oleju
- Czyszczenie, korozja i długotrwała stabilność
- Na co zwracać uwagę przy wykonywaniu elementów ze stali nierdzewnej